Selim DEMİRHAN
Taha'yı askere uğurlamamızın ardından koca bir hafta geçmişti.
Gönderdiğimiz günü takip eden birkaç günde resmen mahallenin ruhu çekilmişti. Buraya taşındığımız günden beri neşe ve mutlulukla parıldayan mahalle derin bir sessizliğe gömülmüştü.
Sokakta oynayan çocuklar vazgeçmiş, her evin köşesinde oturan kadınlar sokağın ıssız kalmasına sebep olmuştu.
Mahallenin bu halini yadırgar iken aynı zamanda Taha'nın bu kadar seveninin olmasına da şaşırmıştım. Evet Taha iyi, saygılı, dürüst ve düzgün bir adam ama bu kadar sevilmesi garipti.
Belki de ben hiç bu denli sevilip, benimsenmediğim için garibime gidiyor.
Asıl huzursuzluğum sebebi ise Çiçek'ti. Her daim gülen gözlerine yer edinen kara bulutlardan şu geçen bir haftada nefret ettim.
Onu ne zaman görsem eğlenceli, gözleri
