Çiçek ÖNCÜ
Sabahtan beri Ebru ile yaptığımız eksikleri vitrine dizerken derin bir nefes aldım.
Selim ile nişanlanmamızın üzerinden koca iki hafta geçmişti. Babamların ilişkimizi ilk öğrendiği zamandan daha rahat olsak da hala abim ve babam kıskançlık krizleriyle deli şeyler yapıyorlardı.
Bazen Selim’in tüm bunlara sabırlı yaklaşması beni korkutuyordu. Bir yerde patlamasından korktuğum için abimleri durdurmaya çalışsam da pek faydası olmuyordu.
Ne abim ne de babam dur durak bilmiyordu. Özellikle babam hiç durmuyordu. İstemede yaptıkları şaka yüzünden annem ve Sezen annem babamlara dünyayı dar etse de ikisinin de pek umurunda değildi.
Said babam;
“Hak etti.” Diyerek kendini savunurken babam;
“Şaka olarak kaldığı için şükretsin.” Diyerek savunuyordu.
Anlayacağınız herkes kendini haklı
