Korkuyla dışarıya baktım yine. Gören olursa sonum olurdu, sonumuz olurdu.
Miran’ın eli yine havada kaldı.
“Miran biri görecek” dedim korkarak.
“Görsünler Dila. Benim korkum yok kimseden” dedi ve elimi tuttu.
“Biri görse ne düşünür Miran. Yapma adımı lekeleyeceksin!” diyip çektim elimi.
“Önce bir dinle beni. İstanbul’daki evden kimsenin haberi yok, başta oraya gideriz. Ortalık sakinleyince geri döneriz. Ama yok hiç gitmem burada kalmak istiyorum dersen ona da yol bulurum. Bir şekilde dize getiririm herkesi”
“Miran sen delirdin mi? Unut artık bizi, karşında evli bir kadın var! Evli!” dedim üstüne basa basa.
“Hayır karşımda Dila’m var. Güzel gözlüm, bal dudaklım, asi Dila’m var. Hatırlıyor musun Dila, kızlarımızın saçıda seninki gibi gür, dalga dalga olsun derdim. Gözleri aynı senink
