Eve döndüğümde Gülhan ve çocuklar vardı sadece. Gülhan salonda uyuyakalmıştı. Onu yerine gönderdikten sonra odaya döndüm. Berzan’ı birkaç kez aradım açmadı, sonunda meşgul olduğunu ve onu beklememem gerektiğini yazan bir mesaj atmıştı.
Yatağa uzanıp sağa sola dönüp durdum. Bu işten çıkmanın bir yolunu bulmalıydım. Miran Berzan’a zarar vermeden, daha fazla can yakmadan en önemlisi herkes neler olduğunu öğrenmeden bu işe son vermeliydim.
Kapım tıklatılınca doğruldum hemen. Yine birşey mi oldu diye korku sardı içimi. Kapı hafifçe iteklendi ve küçük Zinar başını uzattı içeriye doğru.
“Zinar uyumadın mı sen hala?” dedim. İçeriye girdi ve başını olumsuz anlamda salladı.
“Gel yanıma” dedim ve bunu beklermiş gibi koşarak gelip yatağa çıktı.
“Merak etme baban iyi. Yakında evde de olacak.
