Cornhill Şeytanı

Karanlığın ve kötülüğün kapı aralıklarından ölümlüleri izlediği garip bir dünya, yaşayanlar ve ölüler birbirine karışmış. Kimileri onların varlığından bile haberdar değilken bazıları ise onları kendine meslek edinmiş. İşte böyle bir Dünya’da hayata gözlerini açtı, garipliğin ve karamsarlığın insanları öldürdüğü garip bir günde Ay’ın Güneş’in önüne geçtiği sırada...   ****   “Bizler her zaman buradayız, siz bizi görmeseniz de her zaman tam arkanızdayız, kapıyı aralık bıraktığınızda sizi hep izleyeceğiz, uyuduğunuzda başucunuzda nefesinizi dinleyeceğiz ve öldüğünüzde cesetleriniz ile dans edeceğiz.”   Bunlar Asya kıtasında yüz nüfuslu bir köyde gerçekleşen katliamda en yaşlılarının bir kâğıda kendi kanıyla yazdığı cümlelerdi. Cesetler çürümüş bir vaziyette çakallara ve nice leş yiyici hayvana yem olur vaziyette bulundu. Dünya yıllarca bu olay hakkında çeşitli teoriler üretti, fakat olayın aslını bilen ve herkesi gölgelerden izleyen bir insan vardı. Sam Cornhill, nam-ı diğer Cornhill şeytanı...   ****   Amerika kıtasının keşfinde önemli rol oynayan ailelerden birisi olan Cornhill ailesi yüz yıllarca bulundukları toprakları hiç terk etmedi. Yerliler ile savaşlarda en önemli rolü oynamalarına rağmen, git gide büyüyen nüfus bulundukları kıtadaki bazı gelenekleri benimsedi. Cornhill kasabası kurulduğu dönemlerde, yaşayan halk ve çevredeki topluluklar için her zaman bir mutluluk yuvası haline gelmişti. Savaşların bittiği ve insanların birbiri ile kaynaştığı dönemlerde oluşan kültürel değişim bir zaman sonra Cornhill kasabasının “Şeytanın evi” olarak adlandırılmasına rol açtı. Halkın çoğu Hristiyan olmasına rağmen zaman geçtikçe kasabada paganizm inancı görülmeye başlandı. Sayı arttıkça paganizmin gerektirdiği kurban verme adetleri ise hoş görülür duruma gelmişti. Kediler, köpekler ve yeri geldiğinde insan bebeklerinin cansız bedenleri ayin alanlarında bulunuyordu. Başpiskoposluk bu “Çılgınlığa” bir dur demek için en iyi din adamlarını Vatikan’dan Cornhill kasabasına yolladı. Tanrı ile yeniden tanışan halkın azımsanmayacak derecede bir bölümü paganizmi bırakarak Hristiyanlığa geri dönmüş olsa da halkın diğer kısmı paganizm inancını bırakacak gibi durmuyordu. Piskoposluğun yolladığı din adamlarının izinden giden Cornhill ailesi de kasabada önemli bir kesime hitap ediyordu. Fakat Cornhill ailesinde öyle bir birey vardı ki hem Hristiyanlıktan hem de paganizmden büyük haz duyuyordu. Ayın Güneşin önüne geçtiği bir günde doğan ortanca oğul, konuşmaya başladığı günden itibaren Cornhill ailesine hep garip gelmişti, kimi zaman anlamsız cümleler kurar kimi zaman ise yaptığı şeyler ile aileyi korkuturdu. Altı yaşına geldiğinde tüm civcivleri öldürdükten sonra annesine onları “Yüce baba” ya kurban ettiğini söyledi. Paganizm’ in çoğunlukta olduğu bir yerde o zaman bu çok normal görülse de Ortanca oğul altı yaşına kadar dışarı hiç çıkartılmamıştı. Dolayısıyla paganizm hakkında hiçbir bilgiye sahip değildi. Cornhill ailesi ortanca oğullarının durumunu öğrenmelerine rağmen bunu hiç dile getirmiyordu. Ailenin ferdi o günden sonra her gün onu düzenli olarak dövdü ve gerçek Tanrı’ya inanması için elinden gelen her şeyi yaptı. Fakat bu ortanca oğlu daha da çılgın bir hale getirmişti. Yıllar sonra bir gün Cornhill ailesinin ortanca oğlu evlerine elinde yaşlı bir kadının kesilmiş kafası ile geri döndüğünde ise ortalık ayağa kalkmıştı. Ortanca oğul bunun bir “Gereklilik” olduğuna inanıyordu. Çünkü ona göre kafasını kestiği kadın “Şeytanın” gelinlerinden birisiydi ve kasabadaki bu kötücül alışkanlığın merkeziydi, sürekli bunu Tanrı ve İsa için yaptığını söylüyordu. Yasalara göre vurularak idam edilmesi gerekirken, ailenin nüfuslu olmasından ötürü ortanca oğul Cornhill kasabasından sürgün edildi. Artık o ne kasabada ne de Amerika kıtasında rahatça gezemeyecek duruma getirilmişti. Kasabayı terk etmeden önce Şeytanın tüm tohumlarını temizleyeceğine dair büyük bir yemin etti ve gözden kayboldu. Kasabayı terk etmesinin üzerinden yaklaşık bir yıl geçtikten sonra kasabadaki paganizm inancı birden yok olup gitti. Halk, bunun Cornhill ailesi ferdinin doğru bir şey yaptığına yorsa da aile oğullarını soy ağaçlarından silmişti.   Ortanca oğul hakkında insanlar sürekli dedikodular duymaya başladı, bazıları onun Afrika kıtasındaki yerlileri incelemeye gittiğini kimileri ise Hindistan’a yolculuk yaptığını iddia ediyordu. Bunların hepsi de doğruydu, fakat bu gezileri bir “inceleme” değil kötülüğün tohumlarını arama çabasıydı. Yıllar sonra Cornhill ailesinin ferdi yaşlanmış bir vaziyette bir kadın ile evine geri döndü, saçları beyazlamış ve baştan aşağıya dövmeler ile kaplanmış bir vaziyetteydi. Halkın en yaşlıları onu az çok tanısa da gençler “Cornhill şeytanı” nı ilk kez görmüşlerdi. Ailenin yaşlı ferdi kalan günlerini kendi evinde geçirdi ve hiç dışarı çıkmadı, yıllar boyunca da halk o evin içinde neler döndüğünü hiç anlamadı. Cornhill şeytanı öldüğünde herkesin bir haber olduğu iki evlat ve bir eş bıraktı ardında. Bu soyun ilerlemesi için gerekliydi. Cornhill ailesinin kimsenin bilmediği bir mesleği vardı artık. Cornhill şeytanı öldüğünde törenler ile gömülmedi. Cesedi, eşi ve çocukları tarafından yakıldı, külleri tuz ile karıştırıldı ve evin ardındaki büyük meşe ağacının dibine serpildi. Ve işte Cornhill ailesinin büyük macerası böyle başladı, gelecek nesiller ise merhum “Cornhill şeytanı” nın izinden gitti.   Fakat yıllar sonra ailede bir çocuk peydahlandı, soy ağacından silinmiş büyük büyük dedesinin ismi verildi ona, Ay’ın Güneş’i örttüğü sırada dünyaya geldi. Babasına göre bu çocuk dünyayı değiştirecekti, Sam Cornhill adındaki bu bebek “Dünyayı” değiştirecekti…