Güneş, ofisinde dosyalarına gömülmüş bir halde oturuyordu ancak bir türlü aklını işe veremiyordu. Umut’un aşkına inanıyordu. Ama yine de içinde bir korku vardı. Cenk, böyle bir şeyi teklif ediyorsa planladığı bir şeyler olmalıydı. O asla böyle bir teklifi kaybedeceğini bilerek yapmazdı. Bu düşünce dünden beri aklından çıkmıyordu.
Buna bir son vermesi gerektiğinin farkındaydı. O yüzden telefonunu alıp Lale’yi aradı. Üçüncü çalışta açılan ve uykulu bir şekilde “ Alo” diye sorun sesi duyduğunda Güneş, telefonu çekip ekrandaki saate baktı. Dokuza geliyordu. Yeniden telefonu kulağına dayadı.
“ Bu saatte uyuyor musun sen hala?”
“ Hımmm”
“ Lale, yardımın gerekiyor. O yüzden uyan ve bana yardımcı ol.”
“ Hıhı…”
Ondan bir yardım alamayacağını anladığında bu kez Duygu’yu
