GERÇEĞİN VEBASI +18 (MAFYA SERİSİ 1)

NESLİHAN AZEROĞLU'NDAN Bazı şeyler oluyor hayatımızda. İnsanı mahvederek geliştiren önemli değişim ve dönüşümler... Bazılarımız 18 yaşında yakalanır bu sancılı ve can yakan döneme; bazılarımız daha erken, bazılarımız daha geç... Yolun sonunda hepimiz kalbimizdeki kırgınlıklarla hiç beklemediğimiz yerlerde hiç ummadığımız kişilerle hayatımızı devam ettiriyor ve sonlandırıyoruz... İşte ben bu değişim ve dönüşümlere on sekizimde yakalandım. Dışarıdan bakıldığında herhangi bir sorun olmayan hayatımda tek sorun bendim aslında. Cevabı bile belirli olan bu denklemi çözmek neden bu kadar zordu peki ? Kendimden memnun değilim. Tek cümle, bir sürü pişmanlık ve bir sürü karmaşa... Bir insan nasıl hayatını bu kadar zorlaştırabilir anlamıyorum bazen. İnsan; yattığı, sağlıklı olduğu, mutlu olduğu için kendinden utanmalı mı ? Ben utanıyorum. Bir insan nasıl bu kadar kendini boş hissedip hem de dağları delebilecek güce sahip olduğunu hissedebilir ? Cevap vereyim : BEN! Çok kırık hissediyorum. Çok mutsuz, vefasız, duygusuz, hissiz, yorgun belki biraz da hüzün dolu... Nedeni yok. Olmalı mı ? Olmasın. Ailemle, (sadece sosyal medyadan konuştuğum ) arkadaşlarımla, sevdiklerimle ve sevmediklerimle aram kötü. Kimisi beni yetersiz görür; kimisi tembel, kimisi salak, kimisi de gereksiz... Peki ya beni tanımayanlar? Yani dış dünyada vakit geçirdiklerim. Onlara göre yıkamayacağım dağ , aşamayacağım sınır, yapamayacağım şey yok. Yine onlara göre özgüveni tavan , kendinden emin , zeki ve kurnazım. Peki bana göre ben kimim ? Herkesin beni tanıdığı dünyada ben neredeyim ? SORGULAMA BİTMİŞTİR.