Ağanın Tutkulu Aşkı +18

Kanlı çarşaf

Ela

Babam öne çıktı. ‘Berdel kalmadı. Şahin Aksoy, kızım sana ait değildir’ dedi babam. Babamın yanına bir adam gelip silah doğrulttu. Ben ‘yapmayın’ diye bağırdım.

Şahin Aksoy yanıma gelip bileğimden tuttu. Erkek kardeşim ‘ablamı bırak ulan’ diyerek yanıma gelmeye kalktı ama silahlı adamlar onu da durdurdu.

Bağırmaya başladım. ‘Bırak beni ne istiyorsun benden?’ Kolumdan tutup yere fırlattı. ‘Sen bana aitsin. Kardeşimin kanına karşılıksın’ dedi. ‘Siz katiller o kanı annemi öldürerek zaten aldınız’ dedim.

Bana doğru tokat atacakmış gibi elini kaldırdı. O sırada silah sesi duyuldu. Bir anda Miran gelip Şahinin kolunu tutup yere fırlattı. Adamları içeri girdi. ‘Alın bunu cezasını ben vereceğim’ dedi. Adamlar herkesi derdest edip çıktılar.

Korkuyla titriyordum. Miran elindeki silahı beline koydu ve yanıma gelip kollarımdan tutup kaldırdı. Zangır zangır titriyordum

Arabaya bindirdi. Hızla evin önüne vardık. Beni arabadan indirip avluya çıktı. ‘Ezmira’ diye bağırdı. Ezmira dışarı çıktı. Koşarak yanımıza geldi. ‘Yengeni odasına götür. Benim önemli bir işim var’ dedi.

Miran giderken Ezmira beni tuttu ve odaya taşıydı. ‘Birşey mi oldu yenge’ dedi. Bir bardak su verdi. Yumdumladım. ‘Adamın teki, Şahin Aksoy geldi koldumdan tuttu. Yere fırlattı. Berdel gibi birey dedi. Silahlar patladı’ dedim. Nereye düştüm

Ben Allahım diye düşünürken ellerimi kafamın arasına aldım.

Ezmira ‘Merak etme yenge. Abim gerekeni yapar’ dedi. ‘Ne diyorsun Ezmira herkesin elinde oyuncak gibi silah var. Miran o adamı mı vuracak?’ Diye sordum. Ezmira ‘vurmaz ama gereken yapılır’ dedi.

MİRAN

O adamın tüm ellerini parmaklarını kuracaktım. Ela’ya elini kaldırması tüm sinirleri zıplatmıştı. Yere atmıştı onu. O an tekrar gözümün önüne gelince gaza bastım ve adamlarımın Şahini götürdüğü yere vardım.

Şahin adamlarımın etrafında öyle duruyordu. ‘O benim karım olacak’ dedi. Hızla yüzüne yumruk attım. Yere düştü. Üzerine çıkıp suratına vurmaya devam ettim. Saçlarından tutup kaldırdım. ‘Bir daha seni Ela’nın etrafında görmeyeceğim. Konağın etrafında görmeyeceğim. Kana kan ödendi. Hiç bir borç yok bunu o kafana sok’ dedim. Kafasını sertçe yere fırlattım.

‘Hangi elinle karıma Tokat atacaktın göster bakayım’ diye sordum ve eline bastım. Açı içinde bağırdı. Sonra diğer elini ezdim. ‘Ela benim karımdır o bir Atabey, bu böyle bilinecek’ dedim ve oradan uzaklaştım.

Ela

Ben odadayken bir anda içeri Miran girdi. Ellerinde kan vardı. ‘Ne yaptın sen’ diye sordum. ‘Neye benziyor’ dedi. Çıkıp ellerini yıkayıp geri geldi.

‘Öldürdün mü?’ Diye sordum. Bu düşünceden korkmuştum. ‘Kimi?’. ‘Şahin’ dedim. Hızlı adımlarla yanıma gelip çenemden tuttu ve gözlerime baktı. Başımı yan tarafa eğip. ‘Ne o ölmesinden mi korkuyorsun? Kocam o mu olsun istersin?’ Dedi.

Kolundan tuttum ve ittim. Beni bırakınca ‘Miran sen ne saçmalıyorsun. Ben hayatımda silah görmedim. Her güne yeni bir silah olayı yaşıyorum. Korkmam doğal değil mi’ dedim. Bana baktı çok sinirli olduğu belliydi.

‘Sinirini bir daha benden çıkartma’ dedim işaret parmağımı kaldırarak. Bir kaşını yukarı kaldırdı. ‘Çıkarırsam ne olur?’ Dedi ve üzerime doğru adım attı. Bende geriye doğru yürüdüm. Uzun boylu ve cüsseliydi. Şu an korkutucu görünüyordu. Avına saldırmak isteyen bir aslan gibiydi.

Üzerime yürümeye devam ederken ‘Ne olur Ela’ dedi. Geri geri yürümeye devam ettim. Sonra dizimin arkası yatağa çarptım. Düşerken Mirana tuttundum. O da üzerime düştü. Gözlerimiz buluştu. Nefesinin hissi yanağımı okşuyordu.

‘İşte böyle nefesini keserim’ dedi ve alnımdan öptü. Sonra üzerimden kalkarak odadan çıktı. Ben tuttuğumu bilmediğim soluğumu geri kazandım. Dolabın üzerindeki aynaya doğru baktığımda yüzüm kıpkırmızı olmuştu.

Akşam yemekten sonra avluda tüm aile oturuyorduk. Kapı çalındı. Evin çalışanlarından biri kapıyı açtı. İçeri bir orta yaşlı göbekli bir adam girdi ardında da üç kişi vardı.

‘Bu yaptıkların hiç oldu mu Miran bey’ diyerek bağırdı adam. Miran ayağa kalktı. ‘Hayırdı İsmail Aksoy, ne istersin benden?’dedi.

‘Asıl sen ne istedin oğlumdan? O katil soylu kadına karım demişsin ama hiç duyulmadı karın olduğu kimse Miran Atabey’in evlendiğini bilmez’ dedi. ‘Ne o yoksa avradın kirli mi çıktı. E tabi başka memlekette büyümüş gelenek nedir bilmez kim bilir kimleri eğlendirmiştir. Sende acısını oğlumdan çıkarırsın öyle mi?’ Dedi.

Ben neye uğradığımı şaşırmıştım. Bu adamlar bana kafayı takmış şekilde benimle uğraşıyordu ve ben hiç bir şey yapamıyordum. Sinirle ayağa kalktım ‘ sen kime katil soylu diyorsun. Asıl katil sensin annemi sen öldürdün’ dedim. Adam ‘Avradına sahip bile çıkamıyorsun dile bak sen bu karıyla zaten rezil olmuşsun, kirli olsa ne yazar’ dedi.

Miranın annesi yukarıdaki merdivenden indi. Ne ara yukarı çıkmıştı görmemiştim. Dün gece ki çarşafı kaldırıp adamın ayağına attı. Çarşafın üzerindeki kanı herkes gördü. Onu kan olmadığını sadece ben ve Miran biliyorduk. Ama utanmıştım. Sanki tüm her şeyim yere serilmiş gibi hissettim. Göğsümün ortasına bir ağırlık çökmüştü.

Mihra Hanım adama yaklaştı. ‘Bir daha gelinim hakkında ileri geri konuşursan seni kendi ellerimle öldürürüm. Benim gelinim saftı. Senin soysuz oğlun bir daha bu konağın yanına bile yaklaşmayacak’ dedi.

Kapıdaki adamlara ‘atın bunları dışarı’ dedi. Mihra hanımın bu konuşmayı yapması beni çok etkileşmiştir. Oysa ki beni sevmediğini sanıyordum.

Adamlar dışarı çıkınca Mihra Hanım yanımıza geldi. Miran’a ‘ben sana duyuralım dedim bir kez olsun beni dinlemedin. Zaten bu kızı başıma getirdin. Ona baktıkça Berçem’in ölümünü hatırlıyorum’ dedi gözlerimde acı vardı sanki. Gerçekten de beni sevmiyormuş. Sadece Atabey soyadımı taşıdığım için beni koruduğunu sonunda anlamıştım.

Miran ‘anne yapma böyle Ela benim karımdır. Herkese evlendiğimi o şekilde duyurmak doğru değil. Bir kişiye Miran Atabey, Ela Özdemir ile evlendi de yeter zaten. Herkes bu haberi birbirine duyurur’ dedi. Onlar konuşmaya devam ederken ben onları duymuyordum gözüm yerdeki bir şeye takılmıştı.

Yerdeki çarşaf öylece duruyordu. Utancım ve üzerime yüklenen annemin acısıyla bir an yıkılmış gibi hissetim. Kimse kaldırmayacak mı onu ordan o yük hep orada mı kalacaktı?

Miran ‘kaldırın şunu şurdan’ diye bağırdı. Bir kadın gelip kaldırdı. Sinirle Miranın suratına baktım. Bunu bana nasıl yapar diye düşündüm. Bu utancı sırtlanmamı nasıl bekler. Yukarı odama doğru koştum.

Ardımdan Miran gelip odaya girdi. Hırsla kapıyı kapattım. Miran ‘Neye sinirlendin gene. Zaten çarşaftaki kan san ait bile değil’ dedi. Miran’a öfkeyle baktım. ‘Bana aitte olabilirdi. Üstelik herkes benim sanıyor. Ailendeki herkes onu gördü. Seninle yaptığımı sanıyor’ dedim ileti geri yürürken. Miran ‘ eee ne olmuş. Burada bu gururdur. Benim ailem için gururdur. Kimse hakkında kötü konuşmaz artık kimse laf edemez’ dedi.

‘Kan olmasaydı ama herkes laf ederdi, herkes dedikodumu yapardı değil mi’ dedim.