Piramit oda, eğitimden önce alışılmadık bir sessizlik içindeydi. Duvarlar yalnızca taş değildi; içlerinden geçen damarlar, sanki canlı bir organizma gibi nefes alıyordu. Maviye çalan ışıklar çok zayıf yanıyor, tavanın merkezindeki mekanizma henüz aktif değildi.
Lyra odanın eşiğinde durdu. İçeri girmeden önce kısa bir an tereddüt etti. Burası sadece bir eğitim alanı değil, sınırların zorlandığı, geri dönüşü olmayan bir eşikti. Daha önce buraya girenlerin bir kısmı eski hâllerine hiç dönememişti.
Ayaklarını soğuk zemine bastığında hafif bir titreşim hissetti. Oda onu tanıyordu. Genetik imzasını, zihinsel frekansını, korkularını…
Darian çoktan içerideydi. Kollarını göğsünde birleştirmiş, Lyra’yı izliyordu. Bakışlarında ne merhamet ne de acıma vardı; yalnızca beklenti.
“Bu kapıdan girdikte
