Lyra kendini yağmurlu sokakta buldu.
Darian yerde yatıyor—bacağı kırık, yüzünde kan.
Elara panikle kaçıyor.
Kalabalık artıyor.
Bir siren sesi, ambulans ışığı…
Sahne değişti:
Hastane odası.
Darian yatakta yatıyor.
Elara her gün başucunda, elleri titreyerek oturuyor.
Lyra hepsini bir film gibi izledi.
Sanki Darian’ın zihninin içindeydi.
Darian, bacağı alçıda, hastane yatağında yarı doğrulmuş hâlde oturuyor. Elara elindeki çiçeği yatağın kenarına bırakırken gözleri doludur.
Elara: “Hâlâ inanamıyorum… benim yüzümden böyle oldu.”
Darian (acı içinde gülümser): “Senin için tekrar yapardım.”
Bir süre sessizlik olur. Elara sandalyesini çekip tam karşısına oturur, derin bir nefes alır.
Elara: “Darian… seni kaybetmekten o kadar korktum ki…”
Darian, elini Elara’nın eline koyar. Elara’n
