Yine arkasından bakakaldım. Bir an minibüsü takip etmeyi düşünsem de Aslı hakkında elimde bir şey olmadan bunun bir anlamı yoktu. Hemen babamı aradım. Telefonu ilk çalış bitmeden açar genelde. Her şeyi acele yapar. Tez canlı bir adam benim babam. Aynen öyle oldu. Güldüm.
"Efendim oğlum?"
"Günaydın babam. Nasılsın"
"Sen yeni mi uyandın? Ne günaydını?" bir yandan da saate baktım. Saat sabah onu geçiyordu.
"Çok oldu uyanalı babam. Annem söylemedi mi? Sabah gelmişti."
"Söylemedi. Seninle ilgili pek bir şey söylemez annen kızmayayım diye. Bir şey mi diyeceksin?" Annemin benim hakkımda söyleyeceği neye kızabilir acaba diye düşünmeden edemedim.
"Öylesine arayamaz mıyım?"
"Arayabilirsin tabii; ama aramazsın. Anneni ararsın sonra beni istersin."
Haklıydı. Direk konuya girmeliydim. Yoksa kap
