37.Bölüm
Tümünün bakışları düşünceli ve endişeliydi. Ne yapacaklarını bilemez vaziyette far görmüş tavşan gibi donup kalmışlardı. Melike hafifçe durduğu yerden kıpırdandı ve yeşil gözlerini Sefa’ya çevirerek mırıldanmıştı.
"Biz bu heriften kurtulamayacak mıyız?
Sesi oldukça bunalgın, bitkin ve çaresiz çıkmıştı. Artık hayatlarında daha fazla aksiyona yer vermek istemiyorlardı. Sefa gözlerini Melike’ye dikerek konuştu. "Şimdilik öyle görünüyor." Dedi.
"En iyisi elimizi çabuk tutup bu okuldan gitmek." Dedi Sevil fikrini beyan ederken. Olabilirdi fakat sonuç odaklı bir düşünce olduğu söylenemezdi.
"Olmaz, sene sonuna kadar gitmeyin. Her şey ortaya çıktığında kimse size bulaşamayacak." Dedi Cihan durumu izah etmeye çalışarak. Hepsini sakinleştirmek adına telkinler veriyordu.
"Başka ne
