Zeynep’e bakıp gülümsedi. ‘Sonrası bu. Yeniden abim, yeniden kardeşim oldu. Yine büyük bir ailem oldu.’ Dudaklarını kızın alnına yasladı.
‘İlk ve son defa.. Sevduğum oldu.’
-
Hakan, kararmaya yüz tutmuş olan havanın denize yansıyan gri görüntüsünü izlediği yerde, Duru’nun bilmem kaçıncı aramasını daha sessize aldı.
Uzunca bir nefes alıp havayı kokladı. Havaya hafif hafif sinen is ve dumanın kokusu genzini yakarken gözlerini kapadı. Ne yaparsa yapsın içindeki sis bulutu dağılmıyordu sanki.
Bir yanda sevdiği kız varken, öteki yanda baba dediği adama duyduğu mahcubiyet vardı. Aile dediği insanlara karşı yaşayacağı utanç vardı.
Düşünceleri aklında dönüp dururken, ellerini dizlerine bastırıp ayağa kalktı ve nihayet yapacağı şeye karar verdiği için telefonunu açıp kulağına dayadı.
Ço
