Tesadüfün Ötesinde

Karşımda aşık olduğum adam vardı. Ondan ilk etkilendiğim zamanı hatırlıyordum. 3 sene önceydi.Ben daha 19 yaşındaydım..O ise 27... Bizde kalmak için geldiğinde abimin odasından bir sey almak için girdiğimde onu duştan çıkmış ıslak bir halde görmüştüm. Altında havlu olmasına rağmen saçlarından damlayan damlalar ve ıslak vücudundaki parlayan kaslar çok çekici gözüküyordu. 3 sene önce... Merdivenleri sinirle çıkarken aynı zamanda asağıda bana gülerek bakan abime söyleniyordum. Ortalıkta bıraktığım telefonumun onun odasında çıkmasının ne gibi bir açıklaması olabilirdi acaba? Kendisinin açıklaması 'şarjı azdı bende kendi odamdakine taktım' olmuştu. Ancak normalde asla umursamayan abimin şimdi şarjımla ilgilenmesi inandırıcı bir sey değildi. Abimin odasının önüne geldiğimde hiç düşünmeden kapıyı açtım ancak gördüğüm manzarayla çığlığımı yutup gözlerimi şaşkınlıkla açtım. Abimin en yakın arkadaşı Sarp, şuan önümde yarı çıplak bir halde duruyordu. Üstelik birde sırıtıyordu utanmadan, sanki çıplak olan ve basılan bendim. Diyecek hiçbir sey bulamıyordum. Fazlasıyla kızarmış ve utanmış bir haldeyken aynı zamanda kaslarını incelemekten kendimi alıkoyamıyordum ve o bunun farkındaydı. Bakışları bakışlarımla buluşunca gözlerimi kaçırdım. Gözlerim odanın içinde telefonumu ararken bana doğru yaklaştı. "Beni bu halde görmek için can attığını bilmiyordum ufaklık" deyip göz kırptı. "Ne? Ben telefonumu almak için sey yapmış-' Birden durup dediklerini düşündüm. "Neden seni görmek için can atayım ayrıca? Meraklıyız sanki" Telefonumu göz ucuyla gördüğümde onunla uğraşmayı bırakıp telefonuma uzanacağım sırada benden önce uzanıp bana uzattı. Uzattığı eline baktığımda yutkundum. Sarp abiyle daha öncede yakın temasta bulunmuştum ancak şuan çok farklıydı, nedense kalbim hızlanmış nefesim sıklaşmıştı. Elimi uzatıp elindeki telefonu alacağım sırada parmaklarına sürtünen parmaklarım içimi gıcıkladı. Tekrar bakışlarımı bakışlarına çıkardığım sırada gözleri bir ayrı bakıyordu sanki O küçük yaşımda deneyimsizliğimle anlamamıştım ancak şuan anlıyordum. Onu uzun zamandır tanıyor olmama rağmen ilk defa ona karsı böyle şeyler hissetmiştim. Birbirimize ilk o zaman ayrı bakmıştık. Abim yokmuş da sanki başka bir yerde karşılaşmışız gibi. Gülümsedim. 0 zamanlardan bu zamana kadar çok şey değişmişti. Asla imkan vermediğim çoğu şey şuan karşımdaydı. ------------------ Abimin işi arkadaşının sadıcı olmuştu sabah sabah evden çıktı ve beni en güvendiği arkadaşı Sarp abiye emanet etmişti. Ondan başkasına güvenemez. Annem ve babamı kaybettikten sonra Sarp abi hep yanımızda olmuştu.. Ona karşı içimde tarif edemediğim duygular taşıyordum. Küçüklüğümden beri benimle hep oyun oynardı..Rol yapmakta çok iyiydi..Ve onunla tehlikeli bir oyun oynayacaktım. Planım hazırdı... "Sarp abi hadi seninle bir oyun oynayalım mı?Ama mızıkçılık yok. Tamam mı?" "Söyle bakalım neymiş bu oyun?" "Doğruluk mu cesaret mi?" Sarp abi kabul etti hemen şişeyi çıkardım ve çevirdim.. İlk sıra ondaydı.. "Doğruluk mu cesaret mi Rüzgar abi?" "Cesaret.. Hadi bakalım söyle." "Benimle evcilik oynar mısın? "Kızım manyak mısın sen? Bu yasta ne evciliği" Sabahtan beri Sarp Abiyi oyun oynamaya ikna etmeye çalışmıştım, bir süre sonra durmayan çenemle onun inadını kırmıştım ancak bulduğum dahiyane oyunu beğenmemişti. Ne olmus sanki küçükken oynadığımız gibi benimle evcilik oynasa. . "Sarp Abi lütfen ya. Zaten abim bıraktı beni burada. Kendisi düğünlerde göbek atsın ben burada seninle kalayım" Sarp abi cümlemin bitmesiyle tek kaşını kaldırarak bana döndü. "Beğendiremedik mi kendimizi bu küçük Hanım'a" "Hayır Sarp abi o kadar beğendim ki abime gittiği için bile sinirlenemiyorum çünkü vanımda sen varsın" diye geçirdim içimden. "Hayır da ne vardı sanki beni de götürseydi" "Güzelim arabada yer yokmuş iste hem fena mı birlikte ne zamandır vakit geçiremiyorduk. İyi oldu." İyi mi oldu gerçekten? "Evet ne zaman geçirmek ama" göz devirdim. "Saatlerdir valvarıyoruz paşama bir oyun oynasın diye beğenip onu da kabul etmiyor" Mızmızlanmama daha fazla dayanamayan Sarp Abi gülüp beni yanına çekti. "Tamam söyle ne oynayalım baş belası" Gülümsedim. Sarp Abi abimin şuana kadar kalabilmis ve ona katlanabilen en eski arkadaşlarından biriydi. Neredeyse birlikte büyümüştük, her anımı bilirdi ve eskiden de sürekli oyun oynardık. Ona karsı küçüklükten gelen bir ilgim vardı ama tek taraflı ve masumcaydı. Masumca hoşlanıyordum ondan. Aramızda olan 7 yas ve koca bir abi olmasa coktan abayı yakmıştm. Gerçi şuanda da pek farklı olduğum sövlenemezdi ama bazı korkular vardı ve bu beni bu duygulara kapılmaktan uzak tutuyordu. "Evcilik" dememle gözleri büyüdü. "Ya eskiden de oynuyorduk işte biraz eskiyi hatırları hem sen özlemedin mi o hallerimizi?" Sorduğum soruyla iç çekti. "Hem de ne özlemek. Sirkte oynatıyordun abinle bizi, bi palyaçoya çevirmediğin kaldı" kahkaha attım.