Kış gününde uykusunda vücudunu terleten gördüğü kötü rüyalardı. Leyla dudaklarının arasından mırıltılar çıkarıyor ufak hareketlerle başını oynatıyordu.
“Hayır!” Fırat’ın net olarak anladığı bu kelime vardı. Leyla durmadan bir şeyleri inkar ediyor gibiydi.
“Leyla! Hadi uyan, rüya görüyorsun!”
Kaçıncı kez ona seslenmesine rağmen Leyla gördüklerinden çıkamıyordu. Ara sıra dudaklarını titreten ağlamalar başlayınca Fırat endişelenerek “Leyla! Uyan! Uyan hayatım rüya görüyorsun!” diye onu sarsınca Leyla “Anne!” diyerek gözlerini açtı.
Derin soluklar, korkulu bakışları kocasını bulunca Fırat onun saçlarını okşayıp “Rüyaydı! Geçti!” diyerek yumuşak bir sesle onu sakinleştirmeye çalıştı.
Biraz geçince “Ne görüyordun? Baya etkiledi seni!” diye sordu.
Leyla gördüklerini hatırlamak istemeyerek “
