"Seni diğerlerinden farksız yapmaya tüm gücüyle gece gündüz çalışan bir dünyada, kendin olarak kalabilmek, dünyanın en zor savaşını vermek demektir. Yaşıyor olmak, savaşıyor olmak değil midir? Ve bu savaş başladı mı hiç bitmez.
Ne hoş güzelliği vardır; hafif adımlarla, dünyadan gülümseyerek geçenlerin. Kimseye bir kötülüğü dokunmadan yaşayanların, onurlu bir yaşamı seçenlerin.
Eğer bana sorarlarsa "Ne iş yaptın bu dünyada?" diye, rahatça verebilirim yanıtını: Yalnız kaldım. Kalabildim! Altı milyar insanın arasında doğdum ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından..."
Milyarlarca insanın en kalabalık, en tehlikeli, en içten pazarlıklı, en riyakar ve en gaddar güruhunun bulunduğu yerde, ince bir zırhla kalakalmış gibiyim. Şarkıda diyor ya hani; "Yıkılırken kumdan kalelerim, birer birer kar
