❤2 Hafta Önce ❤
Soluk gözleriyle bana bakarken içimden kopan fırtınadan bir habersiz çorbasını yudumluyordu . Ellerimle nasırlı ellerini tutmuş bakışlarımla ortama sıcaklık yaymaya çalışıyordum . Buradaydı. Yakınımdaydı ama bir o kadar uzaktaydı bana . Yalnızdım ....
Bana yakın olmasını istiyordum . Tedaviyi kabul ettiği gün çok mutlu olmuştum fakat şimdi tükenmişti . Yorgunluğunu gözlerinden anlayabiliyorum . Zaten en çokta bu koyuyordu ya aşkımıza... Zaman dedim defalarca. Onu bir tek zamansız bir ölüm alabilirdi ancak benden. Kaybetmeye gücüm dahi yoktu.
" Çorbayı kim yaptı? "
Gülümseyerek " Ben " Dedim . Yüzünü ekşiterek;
" Aşkım biraz tuzlu olmuş "
" Nasıl ama ben hiç tuz koymadım ki " Diyerek elindeki dolu kaşıktan bir yudum içtim . Garipti , çünkü şu an tuz tadı almamıştım . M
