KUMAR BÖLÜM 31
BEKTAŞ:
Maral’ın gözleri bir anda büyüdü; o anın içinde, sanki zaman kısa bir süreliğine duraksamış, bulunduğumuz mekânın bütün gürültüsü geri çekilmişti. Hemen dönüp bana baktı; bakışlarında hem anlamaya çalışan bir şaşkınlık hem de içten içe büyüyen bir korku vardı. İstemsizce onu arkama saklamaya çalıştım; bu hareketim düşünülmüş bir refleks değildi, içgüdüyle, yaptığım bir şeydi. Sanki bedenim, zihnimden önce davranmıştı.
“Ne diyorsunuz memur bey, o benim karım. Ben Amerikan vatandaşıyım. Böyle bir şey nasıl olur?” dedim; sesim, düşündüğüm kadar sakin çıkmadı, içinde bastırmaya çalıştığım öfke açıkça ortaya çıktı. Söylediklerim kulağıma mantıklı gelse de, memurun yüzündeki ifade değişmedi; aksine, sanki daha da katılaştı. Açıklamam ona hiç tatmin edici gelmemişti. O s
