Azad,
Bir kez daha ve bir kez daha kontrol ettim.
Parmaklarımın altında, Elif’in kalp sesini takip eden minik kıpırtılar aklımı başımdan almak üzereydi.
Sahip çıkamadığım için, içimin yandığı bebeğimiz bana hala buradayım diyordu.
Onun hala bizimle olduğunu kesin olarak anladığımda gözlerim heyecanla dolarken eğilip karımın bileğinin içini öptüm.
Onca şeyden sonra bile bizi terk etmemişti ya, ben de canım pahasına ona mutlu bir yuva sunacaktım.
Elif, sakallarımın ince derisine teması ile kendine gelir gibi olup inlediğinde hızlıca yanaklarını kavradım.
“Elif! Sakın bırakma kendini güzelim.”
Gözlerini hafifçe kırpıştırıp ne dediğimi anlamaya çalışır gibi baktı. Elimi karnının üzerine koydum.
“O gitmemiş Elif, bebeğimiz hala burada.”
Gözleri bu defa daha iri açtığında içimdeki heye
