Poyraz’a ve elindeki kutuya şaşkın bakışlar atarken bir süre düşündüm. Ne demişti?
Yüzüğü Nilsu’nun düğününden önce aldım.
Kısa bir süre geçmişe gittim. O gün ki İpek olsa karşısındaki adamın boynuna tedirgin bir şekilde atılır ve ne olursa olsun mutlu olmayı seçerdi.
Peki bugün ki İpek…
O ne yapardı?
Daha doğrusu ne yapmalıydı?
Bakışlarımı Poyraz’ın umut dolu bakan gözlerinde gezdirdim ve kısa bir süre etrafı kontrol edip kendimden emin bir şekilde:
-HAYIR dedim.
Aldığı cevap Poyraz’ın gülen yüzünü soldururken zar zor bulduğu sesiyle:
-Ne hayır? Nasıl yani? Diye sordu. Ellerimi göğüsümde birleştirerek:
-Basbaya hayır işte doğru duydun. Seni hala çok seviyor olabilirim ama sana güvenmiyorum. O yüzüğü parmağımda görmek istiyorsan önce güvenimi kazanmalısın dediğimde Poyraz doğru
