Üzerimdeki ince, uzun, kırmızı elbise ile aynadan son kez kendime baktığımda kararsız kaldım ve kendi kendime:
-Acaba bugün Poyraz’ı görür müyüm? Bu basit mi kaçtı dedim ve tekrar dolabıma yöneldim.
Geçmişte de bu kadar özen gösteriyor muydum hatırlamıyordum ama yeniden başlama işi bende bir şeyleri değiştirmişti. Sanki olmamış ya da çok güzel olmam gerekiyormuş gibi hissediyordum.
Sıkıntıyla dolabımda göz gezdirdiğimde memnuniyetsiz bir şekilde kapağını kapattım ve:
-Oldu işte İpek. Ne yapalım yani. 34 yaşında bu kadar oluyor kızım dedim ve makyaj masama oturarak müzik listemi açtım ve her gün düzenli olarak çaldığım listemde karışık oynata bastım.
Kulaklarımı Hande Yener- Bir Bela şarkısı doldurduğunda burukça gülümsedim. Son zamanlarımın en iyi özeti olan şarkı… Poyraz’ın olmadı
