VAVEYLA

Verdam güzel kızım hadi kalk.. Saçlarında gezinen eller ve sevgi dolu sözcükler yine annemden değil dadımdan geldi bu sabah'ta.. Yıllardır her sabah bıkmadan usanmadan aynı sözleri söyleyen dadım da olmasa bu koca ev çekilmez... Elimi yüzümü yılayıp merdivenlerden inerken yine ve yeniden babamla annemin seslerini duydum.. Tartışıyorlar.. Ama bu kez sanki kavga büyüyecek gibi.. Hiç salona girmeden mutfağa geçtim ve acelem var deyip dadımın hazırladığı sandviçi alıp tombul yanağından öptüm.. Aslında annemi öpmem gerek değil mi işte bizde öyle değil o işler Aslında herkesin imrendiği ama benim yaşamaktan nefret ettiğim bir hayatım var... Ne boğaza nazır yalıda yaşamam ne altındaki son model araba nede ünlü bir iş adamının kızı olmam hiç biri umurumda değil Neden mi... Annem ve Babam çok severek evlenmemişler ikisi de varlıklı aile çocuğu ama hayatlarına aileleri yön vermiş hep.. Tıpkı şimdi bana yaptıkları gibi.. Gülemem mesela konuşamam ve sevemem hatta kendi kararlarımı veremem.. Üniversitede okuyacağım bölüme bile Babam Yalçın bey karar verdi.. Allah'tan sevdiğim ve uğraşmaktan keyif aldığım bölüm.. Moda tasarım.. Çünkü aile işimiz Tekstil.. Bana konulan yasaklar abimi hiç etkilemedi.. Çünkü o erkek.. Güler de konuşur da hatta sever de.. Ama ben leyleğin yuvadan attığı yavru... Bağıran ama kimsenin duymadığı ama herkesin hayalindeki zengin hayatı yaşayan.. Var mısınız benim hikayemde yol almaya... Yeni bir kurgu Aralık ortalarında başlayacağım belki arda bölüm atarım bilmiyorum kütüphane bize ekler misiniz