Hazal, Ozan'ın odadan çıkışının ardından, vücudunda hala küvet suyunun ıslaklığı ve Ozan'ın dokunuşlarının etkisiyle hızla hazırlanmaya çalıştı. Saten geceliği hızla çıkarıp üzerine basit ama düzgün bir günlük kıyafet geçirdi. Aynada kendine bakmaya cesaret edemedi. Yüzünün kızardığını, gözlerindeki şaşkınlık ve utancı görmek istemiyordu. Hizmetçi onları görmüştü ve bu midesini bulandırıyordu.
Büyük taş merdivenlerden aşağı inerken, her adımı boşlukta atıyormuş gibi hissediyordu. Dizlerinin titremesini engellemek için tüm gücünü topladı. Salonun ağır ahşap kapısını itti.
İçerideki manzara, tam bir aile tablosu gibiydi. Uzun, işlemeli yemek masasının başında, bir taht gibi duran sandalyede Afife Hanım oturuyordu. Yüzü her zamanki gibi sakindi ama gözleri Hazal'ı kapıdan girer girmez yaka
