10.Bölüm
1326 Kelimeler
Oy ve yorumlarınızı bekliyorum keyifli okumalar 💫
.
.
.
.
Hayat bazen çok acımasızdır. Çok acımasız acılar çekmişizdir.Ama yinede düşsende seni kaldıran 1 kişi olmuştur. Ben çoğu zaman kendim kalktım. Nasıl tek düştüysem tek kalktım. Bazen abimle düştüm kendim düşerken onu tuttum yanlışlıkla onuda düşürdüm.
"Off hadi değiştir bunu çok kötü olmuş" Aslı ile uzun süredir girmediğim evime geldim heryer tozluydu o yüzden direkt odama geçtik ama aslı hanım bir türlü bana uygun kıyafet bulamıyordu bu sefer elime başka bir elbise tutturdu. Onu aldım ve odamdaki banyoya girip giyinmeye başladım. Zar zor giyme macerasından sonra banyodan çıktım.
"Oha bu çok çok güzel olmuş kızım melek gibisin aşık oldum kızım bu ne güzellik aaa ulan gözlerimi açın" derin bir oh çekip gülümsedim sonunda beğenmişti.
Aslı gerçekten zevkli idi en son her yerime
Takıları takması ile hazırlığın bitti. Tam geri çekildi gülümsedi ama gülümdmesi çok sürmedi.
"Bu kolye ne Asel" boynundaki kolyeye baktım. Ucunda A&D harfi vardı. Beni bırakan annemin ismi d ile başlıyormuş. Ama tam ismini bilmiyorum sadece d harfi imiş. Ne olursa olsun hep boynumda idi çoğu kez yırtıldı çoğu kez yaptırdım kolyeyi.
İşte bende akıllan'maz bir salaktım işte
"Kolye işte" umursamaz olmaya çalışarak konuştum. Neden umursamaz olmaya çalıştım bilmiyorum ama içimden öyle gelmişti.
"Çıkar gerdanın öyle sade dursun daha hoş beyaz tenin ile yeşil gözlerin üstüne bir misine ipimden koklye parçası takmak kötü olur hem kıyafetin ile uyumlunolan kolyen yeter" Haklıydı gözlerim ve tenim her şekilde uyum içindelerdi.
Son olarakta çantayı taktım çanta bana aşırı güzel uymuştu. Ardından kolyeyi çıkardım.
Psikolog yağız'ın gelmesine az kalmıştı. 1-1.5 saat kadar kalmıştı ben anca hazırlanmıştım ah salak kafam daha önce hazır olsam ne olurdu.
"Ta ta ta harika oldun kesin sana aaşık olacak evimin hanımı bebeklerimizin anası ol dicek ölecek kapında sürünecek aman tanrım senin için ölecekkk" aslının bu abartısına fazlası ile güldüm.
O kim ben gibi kusurlu kim? ....
"Bizden olmaz aslı"
"Neden olmasın bebeğim ikimizde elektrik var"
"Ben kusurlu bir insanım aslı"
"Asel saçmala lütfen"
"Aslı benim çocuğum olmayacak hadi diyelim biz aşık olduk evlendik sanmam ama bu adamın ailesi çocuk isticek yağız isteyecek ben kusurluyum desem hor görecekler acıyarak bakacaklar"
Ağlamamalıyım ağlamamalıyım güçsüz görünmemeliyim. Güçsüz görmemesi lazım.
"Asel düşündüklerin saçmalık o adam psikolog neyi nasıl düşüneceğini bilen yetşkinin olgunlukta biri hatta çok olgun turşusu küflenmiş bir olgun" bir an durdu güldü.
"Hatta olgunluktan çürüyecek ama önemsiz Asel siz birbirinizi seviyorsanız kusurlar hastalıklar önemsiz."
"sen kusurlu değilsin sana kusurlu diyen insanlar kusurlu onların bunun bir kusur olduğunu düşündükleri beyinleri kusurlu bu şeylerle yıpratma kendi he o yağız çocuk isterse kendi çocuğunun yanına gitsin çocuk evlat edinsin" aslının sözleri ile mutlu olmuştum. O iyi bir arkadaştı.
"Haklısın" kendimi bipolar gibi hissediyorum şakamidur?
1.5 saat sonra;
"Hadi kalk geldi" aslının sesi ona döndüm. Tek kaşımı kaldırdım aramıştı ki.
"İyide aramadı ki" komik bir şey sormuşum gibi güldü.
"Kızım araba sesini duymadın mı"
"Duymadım"
"Salak bu bildiğin salak kızım beynini sucuklu karamelli ekmeklimi yedin"
"Yo ben sucuk yemem ki" dememle güldü komik değil sucuk yemem ben.
"Salak adam ben 3 diyince kornaya basmazsa bende aslı değilim 1-2-3" aslının 3 demesi ile gerçekten de kornaya basıldı.
"Sen müneccim boku yemişsin Aslı"
"Eee ne sandın" diyip güldü ardından devam etti "Ee hadi çık git sen bekletme enişte'yi" diyip bu sefer büyük bir kahkaha attı.
"Salak" diyip kapıya yürüdüm.
"Bende çıkacağım kuaför'e gideceğim sana bayss" diyip el salladı ben bu sırada ayakkabımı giyip evden çıktım. O sırada üstünde gömlek altında siyah kısa gömlek pantolon giyinmiş yağız'ı gördüm. Yanında Sarı upuzuun saçlı ve kırmızı elbise giymiş küçük bir kız vardı.
Yanlarına gidip ilk olarak yağıza selam verecektim ama sarılsak mı yoksa tokalaşsak mı bilemedik ama arkadaşça sarıldık.
"Merhaba" ilk konuşan yağız oldu
"Merhaba" bunu dedikten sonra yanındaki küçük kızın boyuna gelip ona merhaba dedim.
"Merhaba küçük kız"
Küçük kız anlamsız gözlerle bana bakıyordu kafasını yağıza çevirip baktı.
"Iıı Asel, gece'nin işitme ve konuşma engeli var o yüzden sadece işaret dili ile anlaşabiliriyoruz ona demek istediğin bir şey olursa bana söyle istersen" onun dediğini duymazdan gelerek işaret dilini kullanarak gece'ye merhaba demiştim. O da aynı şekilde gülümseyerek bana merhaba demişti.
"İşaret dili bildiğini bilmiyordum"
"Sormadın ki?" Bu dediğime gülmüştü.
"Haklısın sormamıştım"
"Öğretmen'lik yaptığım zamanlar'da kelime işareti ile konuşan öğrencim vardı kelime işareti bilemediğim için başka bir sınıfa alındı içerlenmiştim dönem yarısı olmadan işaret dili öğrendim ama öğrenci başka bir okula geçmişti" bunu söylerken bir yandanda işaret dili ile geceye de anlatmıştım aynı şeyleri.
"Iı hadi geçelim arabaya orada konuşalım" kafa sallayarak onu onayladım. Gece arabaya binerken farketmiş tim İspanyol elbisesi giymişti. Annesi kimdi acaba?
Araba yolculuğu benim gece ye bir kaç soru sormamla geçmişti sonunda Mersin'de olduğunu bilmediğim güzel bir yere gelmiştik cam kenarı bir masaya oturmamızla garson konuşmadan önümüze yemek listesi koymuştu. Ne itici ama.
Gece körili tavuklu bir makarna yanına'da küçük çocuk biftek seçmişti. Ben'de aynısını seçmiştim zevklerimiz benziyor du. Yağızda bize ayak uydurup aynı şeyi söylemişti.
"Asel öğretmenlik mesleğine devam edecek misin?" Onun bu sorusuna üzülsemde üzüldüğümü belli etmedim.
"Maalesef bu konu sicilime işlemiştir aynı şekilde dosyada tedavi olduğum geçiyordur devam etmem çok zor ki bende devam etmek istemiyorum ayrıcası"
"Siciline işleyemez çünkü sevgili abin onu halletti 2.ci si bu hastanede yatma olayın da dosyan da gözükmeyecek" o bunları söylerken yemekler gelmişti.
"Nasıl ya işlemicek mi abim mi halletti"
"Hem abin hem ben hakimim olaya ve savcı tanıdıklarım var onlar halletti"
"Çok çok teşekkür ederim" Ne diyeceğimi bilememişim şuan.
gözlerim dolmuş ama ağlayamazdım rimelim çok pahalı.
"Rica ederim"
"Sen, sen peki nasıl bir psikolog oldun"
"Aslında çocukluktan gelen bir istek ben psikolog olup insanların ruhunu iyileştirmek istiyordum öylede oldu yurtdışında Türkiye de çoğu yerde psikologluk yaptım son durağım mersin oldu"
"Neden son durağın?"
"En büyük kliniğim burası burayı da ben yönetmek istiyorum" e zengin bir adam dı ahahaha içimdeki bu kahkaha ne zaman son bulur acaba keşke daha az Selena izleseydim.
"Başka yerlerde demi var?" Sesim şaşkın çıkmıştı.
"Evet yurt dışında viyana-ispanya var Türkiye olarak Bursa- İstanbul - Ankara- Antep- Nevşehir- Mardin- Diyarbakır-Rize birde son olarak burası" MaşAllah
"Baya yerde yerin varmış özellikle her tarafta"
"Evet bende şuan farkettim" diyip güldü. Yemeğin sonunu böyle böyle bitirmiştim gece biz konuşurken yemeğini yemişti yerken çok temiz ve tek başına yemişti yaşına göre gayet akıllıydı.
Bazı kız çocukları erken olgunlaşır.
İşaret dili ile geceye sorular sormaya başladım.
"Gececim sen büyüyünce ne olmak istersin"
"Ben mi??"
"Evet güzelim sen" diyip hafifçe gülümsedim.
"Bilmem daha önce düşünmedim.Babam ne isterse onu olurum"
"Ama bu tür şeyleri kendi isteğin ile yapmalısın hayatını bir başkasının çizmesine izin verirsen bu hayat senin hayatın olmaz belki dansçı olursun müzisyen olursun yada edebiyat veya matematik ile ilgilenmek istersin olmaz mı?"
"Bunu düşünüp sonra sana söylesem olur mu?"
"Olur bebeğim istediğin zaman beni görüntülü arayabilirsin yada hep birlikte yine yemek yersek o zaman da söyleyebilirsin olur mu tatlım"
"Olur Asel abla" diyip dişlerini göstererek gülümsedi.
Bunları konuştuk'tan sonra küçük bir tatlıcıda tatlı yemiştik. Hayatım boyunca yediğim en güzel kadayıfı orada yemiştim sanırım.
Arabaya bindiğimizde benim evime 7-8 dakika kalmıştı..
"Bir kızın olduğunu bilmiyordum"
"Öğrendin, sevdi seni"
"Eh sevilmeyecek biri değilim"
"Haklısın"
"Hangi konuda"
"Sevilmeyecek biri değilsin" diyip güldü.
"En son ayağın çıkmıştı nasıl birden çok iyi oldu"
"Palavraydı"
"Nasıl, neden"
"Önemsiz"
"Peki" dedim üstelemedim"
"Asel, gece eğer aramızda bir sorun oluşturacak ise başlamadan bitsin"
"Gece neden aramızda bir sorun oluşturacak ki ikimizde mantıklı insanlarız neyin ne olduğunu hayatın en acı kısımlarında anladık. Eğer sen benim geceyi istemeyeceğimi düşüncesinde kalacak ise başlamadan bitsin lütfen." Işıklarda durması ile göz göze geldik
"Teşekkür ederim Asel" kafamı yavaş yavaş ona uzatmaya başladım. Öpüşecektik. Ben psikolog'um ile öpülecek tim. Dudaklarımız birbirine değmiş sürtüşme uygularken arkadan gelen fren sesleri ile kafalarımız birden ayrıldı. Işık yanmıştı.
İkimizinde suratında aptal bir gülümseme aptal'ca nefes alışverişlerimiz zaten herşeyi açıklıyor du.
Bir kaç dakika içinde apartmanın önünde durduk.
"Asel, teşekkür ederim herşey için"
" Ben ne yaptım ki?"
"Çok şey yaptın ama farkında değilsin" ardından yanağımdan tüğ kadar hafif ama yanardağ kadar sıcak bir öpücük bıraktı.
"Şey, ben gideyim artık, iyi geceler" hızlıca arabadan inip apartmana girdim sırtımı kapıya yasladım.
Aptal Asel öyle mi inilir arabadan.
_________________________________________
Umarım beğenirsiniz oylarınızı bekliyorum 💫💫
- Yazar
