Sabahın erken saatlerinde, Vadi Evi’ne ince bir sis çökmüştü. Çatıdan süzülen su damlaları, zamanın geçişini ölçüyor gibiydi. Marya pencerenin önünde durdu, elindeki kahve kupasından yükselen buharın içinde kaybolan düşüncelerini izledi. Sessizlik, sanki kasıtlıydı — bir fırtınadan önceki türden.
Tarık içeri girdi, elinde küçük bir not defteri.
“Uyumadın, değil mi?”
“Alışkanlık haline geldi.”
“Bugün biraz değişiklik yapalım o zaman.”
“Ne gibi?”
“Uyumayı dene.”
Marya gülümsedi. “Denemek bile riskli.”
Tarık defteri masaya bıraktı. “Yeni şifreler bunlar. Delta’dan kalan sistemler çözüldü. Ama biri hâlâ aktif. İsmi ‘Serin Hat’.”
“Ne işe yarıyor?”
“İletişim hattı gibi. Ama tek yönlü. Biri sana mesaj bırakıyor olabilir.”
Marya defteri açtı. Kod satırları, tarih damgaları, kısaltmalar.
