Sofraya hakim olan olumlu seslerin akabinde Meva gözlerini siyahlara kilitledi ve orada ki adama daha ne kadar aşık olabileceğini hesaplamaya çalıştı. Bir yerden sonra aklı aşkı hesaplamaya yetmiyordu. Kalbinin atışlarına gömdü aşkını ve kalbi her attığında aşkı içinde büyüyüp serpilsin istedi vücuduna. Her bir zerresinde Yaman’ın aşkı filizlensin istedi. Bakışı, gülüşü, sesi, ateşi, tutkusu, heyecanı, aşkı... Yağmur olup yağsaydı üstüne.
"İster misin?" dedi sessizlikle dökülen kadife kadar yumuşak ses. Meva ilgi ve alakanın sıcaklığını teninde hissederken kalp atışlarını kulaklarında duyduğu gibi başını salladı. "Evet. Küçük de olsa bir konuşma iyi olur."
Babasından istenilmesi Meva'nın eksik olan parçasıymış meğerse. Rauf doktorun yaklaşımıyla omuzlarından fark etmediği büyük bir yük
