Adem Elması

1539 Kelimeler

Ay tutulmuş gibiydi gecenin korluğu. Yüzünde bin bir duygunun ifadesi varken yaşadığı anın garipliğiyle öylece duruyordu. Koluna değen parmaklarla irkildi. “Ne konuştunuz?” Yüzüne bakan adamın hareleri merakla harmanlanmıştı. Sesi ise stresten dümdüz çıkıyordu. Kafasını belli belirsiz sallayıp omuzlarını ufaktan silkti. “Hiç.” Mahir çatık kaşlarının altından daha dikkatli baktı Hüma’nın yüzüne. “Sen yüzünün farkında mısın Hüma? Belli, bir şey konuştunuz?” Kendine gelmeye çalışarak kafasını salladı sağa sola. Sonra da dudağının kenarını kıvırdı. “Geçmişten söz ettik de biraz…ondan.” Yalan değildi. Geçmişinin can yakan sayfalarını karıştırmışlardı üstün körü. Çoktan idari işlerden içeriye giren Generalin ardına çevirdi kafasını Mahir. Eli kızın yarasının hemen altına tutunmuşken baş pa

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE