Dakikalardır bu patika yolda attığı her adım gibi sessizdi alıp verdiği nefesi. Yanında babasının silah arkadaşı, dostum dediği adam vardı. Gecenin serin havası gibiydi yüreğindeki hisleri. Bu adam ona babasını tüm gerçekliğiyle hatırlatıyordu.
“Altmış yaşındayım. Tam altmış. Şu yaşıma kadar çok şeye şahit oldu gözlerim. Bazen gördüklerimden bile şüphe duydum. Öyle acı şeylerdi.”
Gayriihtiyari konuşan adamın tembel tonuna ayak uydururcasına ağır ağır kafasını salladı Hüma. Kafasını yola düşen cılız sokak lambasının ışığından kaldırıp yanındaki adama çevirdiğinde aynı şekilde kendisine bakıyor olduğunu gördü.
“Ama onca yaşanmışlıkların arasında baban gibi cesur bir adamla hiç karşılaşmadım.” Bıçak kesiği almış gibi acıdı kalbi. Nefesini tutarken gözlerinin ıslanarak parlamasına mâni ol
