Hüma Bozdağ çok prensipli bir kızdı. Öyle yılanı deliğinden çıkarmak için yalvarmakla falan uğraşmazdı. Direkt deliği tıkar yılanın ona yalvarmasını beklerdi.
Tam da istediği gibi olmuştu her şey. Tek bir farkla. Yılanın deliğini tıkamak yerine bizzat yakalayıp koparmıştı kafasını.
“Eee başka intikam planlarımız var mı yoksa bu kadar mıydı?”
Mahir’in arabayı dolduran erkeksi sesiyle kafasını ilerleyen aracın camından çekip gülümseyerek ona döndü. “Alınacak birkaç intikamım daha var doğrusu ama bugünlük bu kadar Yüzbaşım.”
Mahir yoldan ayırdığı bakışlarını anlık Hüma’ya çevirip çattığı kaşlarının altından baktı. “Erkek arkadaşıma ne oldu?”
Yanaklarına hücum eden kanla kafasını tekrar cama döndürdü. Bir şeyi de unut be adam!
“O an öyle söylemem gerekti. Özür dilerim.”
Sessizlik..H
