Bankta ne kadar süre oturdum bilmiyordum.. Yanımda bir araba durdu ve camını indirdi bana sesleniyordu.. Ama ben duymuyordum..
Sonra yanıma geldi ve beni dürttü.. "Sara - sen iyi misin ?" dedi.
Gelen kişi Cemil'di. "Bak Sara, biliyorum senin için de zor.. Ama bilmediğin şeyler var ve bu bilgiler tek seferde anlatacak kadar kısa değiller." demişti..
Duyuyordum ama hareket edemiyordum. Yerime çivilenmiş gibiydim.. Yutkundum ve yavaşça başımı sola çevirdim. Cemil yanımda oturup,endişeyle bana bakıyordu..
Sırılsıklam olmuştum ve bu hisler ile ona gülümsemiştim bir şey söyleyecekken en son hatırladığım gözlerimin kararmış olmasıydı...
Bugün güneşli bir gün olması gerekirken,yağmur adeta günahlardan arınmamız için yağıyordu..
Gözlerimi açtığımda yatağımdaydım,sanırım yağmur dinmişti ama yi
