bc

Yüreğimdeki Sır(+18)

book_age18+
6.5K
TAKİP ET
62.7K
OKU
family
neighbor
drama
bxg
serious
kicking
bold
single daddy
city
musclebear
office lady
like
intro-logo
Tanıtım Yazısı

“Hayırlı olsun Mahir ağabey, çok mutlu olun" Mahir ağabey gözlerime bakarak ne olduğunu çözmeye çalışıyordu bir terslik olduğunun farkındaydı fakat ne olduğunu anlayamamış gibiydi. İpek de ayaklandı o da benimle gelecekti galiba. Mahir cevap vermekte gecikmedi," Mutluyuz, daha da mutlu olacağız. İyi temennilerin için teşekkürler kardeşim." Duyduklarımla daha fazla oyalanmadan kabanımı giyip. Son kez masadakilere gözlerimi gezdirdim. Hepsine son kez görüyormuş gibi baktım çünkü aniden verdiğim kararla hepsini son kez görüyordum, ya da sadece ben son kez gördüğümü sanıyordum..."Hoşçakalın, hepiniz benim için çok değerlisiniz,kendinize çok dikkat edin." Son söylediğim sözler bunlar olmuştu onlar anlamamıştı ancak hepsine bu gece veda etmiştim. Son kez, başkasını seven, gözlerimin içine bakarak bunu söyleyen ve beni kardeşinden ayrı görmeyen adama gözlerim değdi ve çıkışa doğru yürüdüm arkamı döndüğümde tutamadığım gözyaşlarım akmaya başladı. Kafeden çıktım. O kafeyle hepsinin hayatlarından da çıktım. Her şey bitti sandım kaçarım sandım. Ama her kaçışın bir başlangıç olduğunu unuttum. İşte benim hikayem kaçış olarak adlandırdığım bu terk edişle başladı. Ben kaldığımda benden gidenler, ben gittiğimde oldukları yerde kalırlar sandım fakat öncekiler gibi bu da benim düşündüğüm gibi olmadı. Ben gittim onlar hayatlarına devam etti, birbirinden ayrılan hayatlarımız yazılan kaderle tekrar birleşti ve işte benim hikayem orada başladı...

-29. Bölümden kesit-

“Gavat mıyım ulan ben!? Oradan bakınca karısından hoşlanan piçin tekine karısını gönderecek adam mıyım!? Karısını elin yavşaklarına yem edecek adam mıyım!?” Duyduklarımla olduğum yere sinerken cevap veremedim. Sinirlendiği konunun altından böyle bir mevzu çıkacağını düşünmemiştim. Seslice yutkunup fısıldadım,

“Mahir…” Hala sinirli olan tavrıyla susturdu beni, sinirliydi ama eskisi kadar bağırmıyordu,

“Sıçacağım Mahire de! Mahir… Mahir… Sadece Mahir. Sürekli bana karşı gelmeye devam et Feride. Bir kez bu adam ne diyor dinliyim deme… Bir kez bu adam belkide benim iyiliğimi istiyordur, söylediğini yapayım deme… Bir kez bu adam sözünü bitirsin, sonda söyleyeceğim sözü ilkte söylemiyim deme...Sen hiç bir şey deme Feride… Hiç bir şey deme… Sadece böyle dümdüz kafanın dikine git, söylediklerimin hep tersini yap.” Elleriyle yalandan bir alkış tutup geri geri adımlayarak benden uzaklaştı,

“Böyle devam et. Hatta beni ez, kafanın dikine gideceksin ya?.. Beni ez, o ecdadını bellediğim herifin yanına git tamam mı!?” Kapının önüne gitti son kez konuşup kapıyı çarpıp çıktı,

“Böyle devam et Feride… Böyle devam et.”

chap-preview
Ücretsiz ön okuma
~PROLOG~
İnsan, imkansızı görünce anlıyordu bazı şeyleri... Sevdiklerini kaybedince ve bu kaybı engelleyemeyince anlıyordu her şeyin bu dünyada istediği gibi olamayacağını.Bu kayıp maddi kayıbım yanı sıra manevi kayıbı da kapsıyordu, hoş manevi kayıbın maddi kayıptan daha kötü ve aşılmaz olduğunu gün geçtikçe daha iyi anlıyordu çünkü gözden uzak olan gönülden de ırak oluyordu, peki ya gözden uzak olmayanı gönül unutuyor muydu? Ben ailemi kaybettiğimde imkansızı tatmıştım... Onları görmek istedimde imkansız dediler, onlarla konuşmak istediğimde imkansız dediler, onlarla güzel anıları tekrar yaşamak istediğimde imkansız dediler, geçmişe dönmek istediğimde imkansız dediler, onları tekrar yaşama döndürmek istedimde de imkansız dediler. Oturdum düşündüm; her şey benim ,bizim istediğimiz gibi olmuyordu istesem de sevdiklerimi bir daha göremeyeceğimi kavradığımda ve imkansızlığı kabullendiğimde bazı şeyler değişti. İlk değişen şey bendim. Olanları kabullenmeden önce çocuktum, kabullendim yetişkin oldum. İmkansızlıklar beni büyüttü fakat akıllandırmadı. Maddi kayba tam alıştım derken üstüne manevi bir kayıp yaşadım, bu kaybı ailemin kaybı kadar çabuk atlatamadım. Çünkü her gün gördüğüm yüz bana kendini unutturmayı bırak içimdeki acının daha da harlanmasına sebep oldu. İşte o zaman yeni bir imkansızlığın kıyısında olduğumu farkettim fakat bu defa oturup düşünmedim veya sorunu çözmeye çalışmadım çünkü yeni bir kayıbı kabullenecek bir psikolojiye sahip değildim o yüzden işime gelen en kolay şeyi yaptım, bir daha dönmemek üzere gittim fakat unuttuğum bir şey vardı ki kurduğumuz plan her zaman düşündüğümüz gibi sonuçlanmıyordu, istediğim gibi sonuçlanmadı da ,gidince biter sandım. Gittim, bitmedi. O zaman her kaçışın bir kurtuluş olmadığını fakat yeni bir başlangıç olduğunu anladım. Benim hikayem işte o zaman başladı...

editor-pick
Dreame-Editörün seçtikleri

bc

MARDİN KIZILI [+18]

read
533.7K
bc

Ağanın Sözde Karısı

read
69.3K
bc

AŞKLA BERDEL

read
81.8K
bc

CEO'NUN FİRST LADY'SI (+21)

read
48.4K
bc

HÜKÜM

read
226.8K
bc

Bal dudaklım (Ağır bedeller)+18

read
29.1K
bc

Ne Olacak Halim (Türkçe)

read
14.4K

Uygulamayı indirmek için tara

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook