Son söylediklerinden sonra dudaklarıma yapışmış ve tüm vücudumu kıskacı altına almıştı. Dudaklarımda hissettiğim dudaklarla hızla itip yakınlığımız elverdiğince suratına bir tokat attım, yana düşen kafasını yavaşça çevirip konuştu,
“İki oldu Feride…İki oldu…Üçüncü olmayacak.” Bu kadar yakınımdayken yürek mi yemiştim bilmiyorum ama söylediği sözler ağırıma gitmişti,
“Ben neyim Mahir! Ucuz kadın muammelesi mi yapıyorsun bana! Beceririm ne demek?” Biraz önceki yakınlığına dönüp cevap verdi,
“Karımsın! Karımı becermemden daha doğal bir şey mi var!? Bunun için özür dilemeyeceğim.” Gözlerimi şaşkınlıkla kırpıştırdım, hala aynı kelimeyi kullanıyordu.
“Hala devam ediyorsun!” Sinirle nefeslendi, ve sabır diler gibi dişlerinin arasından konuştu,
“Tamam, becermem severim Feride! Boşanmayacağını
