Günler geçiyor, hayat akışında ilerliyordu. Mahirin hastalandığı günün üstünden iki gün geçmişti. Gözlerim dalgınca önümdeki dosyayı incelerken sıkıntıyla yerimden kalktım. Mahirin hastalandığı günün sabahı daha iyi bir duruma gelmişti ancak aklıma takılan nokta hastalığı değil hastalandıktan sonra bana olan tutumunun daha da kötüleşmesiydi. O sabah aklıma gelince tekrar ofisteki sandalyeme oturup düşünceli bir şekilde fısıldadım.
“Ne yaptım da bana öyle davrandı?” Sabah uyandığımda ateşinin düşüp düşmediğini anlamak için elimi alnına koymuştum. Ben ateşini ölçerken uyanmış daha sonra boş bakışlarla elimi alnından çekip ayaklanmıştı ve bana hiç bir şey söylemeden, bir teşekkür dahi etmeden hazırlanıp çıkıp gitmişti. Ondan sonraki gün de aynı şekilde benden uzak durmuş, olması gerekenden d
