Hayatım beklediğimden daha hızlı bir şekilde ilerliyor ve bu ilerleme beni bir nebze de olsa korkutuyordu. Eşyalarımı koyduğum valizin kapatıp yatağımın üstüne oturdum. Omuzlarım çökmüş, vücudum yorulmuştu. Yarın evleniyordum, bir süreliğine bu evden ayrılıp yan eve geçmek için kıyafetlerimin bir kısmını toplamıştım. Tüm eşyalarımı götürmeyecektim sadece bir kısmını götürüp ihtiyacım oldukça kendi evimden temin etmeye devam edecektim.
Bugün ki amacım Mahirin odasında benim için ayrılan bölüme yerleşmekti. Daha sonra evime gelecek ve yarın sabahı bekleyecektim. Yarın saat birde nikahımız vardı. Mahalleliye evleneceğimizi duyurmuş fakat kimseyi çağırmak gibi bir harekete yeltenmemiştik. Neticede yaptığımız şey bir iyi gün düğünü değildi. Elayı o kadar insan içine sokmak da bizim için şu an
