Karanlık gecelerin mutlaka sabahı olur.. Hiç bir acı sonsuza kadar sürmez derler.. Acıyı yaşamayan nerden bilsin ki. O geceyi geçirmemişsen sabahın hiç bir önemi olmadığını bilmezsin.. Benimde kaç gecem sabahı zor etmişti.. Kaç gecenin sabahında ölmek için yalvarmıştım.. Yada geç gecenin sabahına ölü gibi uyanmıştım.. Ben bir fahişeyim.. Ruhu fahişe olanlardan değil.. Zorla bu yola itilendim... Kimse kabul etmek istemese de ben bu işi isteyerek yapmadım.. Ailemin gözünde namussuz oldum.. İnsanların gözünde zaten bir namusum yoktu.. Ben bu işi için doğmamıştım.. Ama kendimi insanların altında buldum.. Eğer Güven hayatıma girmemiş olsaydı halada o işi yapıyor olacaktım.. Ama şimdi yarınlara umutla bakıyorum.. İçimde bir şeylerin değiştiğine dair umutlar var.. Güven'e her baktığımda bu um

