"Daha iyi misin anneciğim?"
Annem karşımda durmuş telaşla bana iyi olup olmadığımı sorarken telefona gelen mesajlara hemen bakmak adına iyi olduğumu söyleyip duruyordum.
"İyiyim anne. Lütfen sen babamın yanına git. O da çok korktu görmüyor musun yanıma bile gelemiyor."
Annemi zar zor ikna edip odadan gönderdiğimde telefonu aceleyle elime alıp mesajlara girdim.
Bilinmeyen mesaj atmıştı.
Kalbim ağzımda attı o an. Titreyen elimle mesaj kutusuna girip okudum.
Sarma: Çok özür dilerim Damla
Sarma: Benim için akıttığın her bir gözyaşına kurban olurum.
Sarma: Allah benim belamı versin.
Bilinmeyen üst üste mesaj atmaya devam ederken ben hiçbir cevap veremiyordum.
Sarma: Damla lütfen bana cevap ver.
Damla: Tekrar bırakıp gitmen için mi?
Sarma: Suçluyum biliyorum ama beni affet.
Damla:
