Bugün okulda Ahmet'siz ikinci günümdü. Ve hayret! Peşimde gezen bir adet Ahmet yoktu.
"Yaz!" Şom ağızlının teki olduğumu söylemiş miydim? Bir ara söylemem gerekirdi aslında. Çünkü tam olarak öyleydim. Ne zaman oh desem, kesinlikle bir şey çıkıyordu karşıma. Şanssızlıkta nirvanaya ulaşmış bir insandım kesinlikle.
"Ne var?" deyip sinirle Ahmet'e baktım. Cici sevgilisi Deniz nerelerdeydi acaba? Yanında olması gerekmiyor muydu? Ya da Ahmet'in onun koynunda. Bunca zaman, beni kandırırken onun koynunda çıkıp yanıma bile gelmeye tenezzül etmediği günlerden sonra, ne olmuştu da peşimden koşar olmuştu beyefendi? Kaybedince kıymete mi binmiştim, yoksa o koca egosu terk edilmeyi mi kaldıramamıştı? Bana kalırsa, kesinlikle ikincisiydi. Ona geri döndüğüm an, ya yine aldatacakti beni, ya da terk edec
