21. Bölüm: Geçici Veda
"Ya abla," dedi Pelin titrek sesiyle. "Yapma böyle. Sen bu şekilde bana bakarsan ben şu an gitmekten vazgeçerim." Dolu gözlerimle ona bakmaya devam ettiğimde bana sıkıca sarıldı. Kollarımı ona sarıp ben de sıkıca sarılırken gözlerimi kapattım. Kokusunu içime çekip tekrar nefesimi dışarı verdiğimde rahatlamaya çalıştım. Kendime yolda her ne kadar ağlamama sözü versem de tabii ki bu sözü tutamamıştım. Uçağın kalkacağı alana geldiğimiz an benim hemen gözlerim yanmaya başlamıştı. Burnum sızlarken kendimi sıkmıştım. Bu kadar etkilenmemin nedeni ailemden geriye bir tek Pelin'in kalmasıydı. Annem ve babamı kaybettikten sonraki oluşan korkumu aşamıyordum. Hep bir korku halindeydim. Pelin'in sürekli dibimde olmasını istiyordum. Pelin beni bu konuda defalarca uyarmasına rağmen ben bu huyumdan vazg
- Yazar
