PATRONUN SAKLI GÖZDESİ +21

​"Her sabah o kapıdan içeri girdiğimde, sadece bir asistan olduğuma dair kendime yalanlar söylüyorum oysa ben bir patron gozdesiyim . Topuklu ayakkabılarımın mermer zemindeki her tıkırtısı, aslında kalbimin o odanın içindeki adama doğru koşuşunun ritmi... ​Yaman. Dışarıdan bakıldığında; kusursuz takımları, keskin çenesi ve herkesi titreten o buz gibi otoritesiyle bir imparator. Ama o kapılar kapandığında, herkesin saygıyla önünde eğildiği o geniş omuzlar sadece benim zaafım haline geliyor. Onun koyu bakışları benim yeşil gözlerime her değdiğinde, profesyonelliğin o soğuk duvarları tek bir dokunuşla eriyip gidiyor. ​Gündüzleri aramızdaki o uçurumu 'Efendim' diyerek kapatmaya çalışıyorum. Dosyalar, randevular, telefonlar... Hepsi birer maske. Kimse bilmiyor; onun o devasa çalışma masasında parmakları parmaklarıma değdiğinde, tenimden ruhuma sızan o yangını. Kimse görmüyor; ofisin camlarına şehrin ışıkları vurduğunda, onun dudaklarının boynumda bıraktığı o yakıcı izi. ​Ben onun gizli ajandası, kontrol edemediği tek değişkeni ve karanlık gecelerindeki en büyük günahıyım. O, dünyayı yöneten adam; bense o adamın dizlerini bağına çöktüren tek kadınım. ​Bizimki sadece bir iş ilişkisi değil bizimkisi bir tutku ,derin arzu bizim ateşimiz bu sehri yakacak kadar sıcak. Bu, mühürlenmiş dudakların, saklı tutulmuş itirafların ve kapalı kapılar ardında yaşanan o dizginlenemez arzunun hikayesi. Herkes bizi sadece 'patron ve asistanı' sanmaya devam etsin...