Annesinin tedaviye başlamasının üzerinden bir hafta geçmişti. Bu hafta iki kere gidebildiği diyaliz merkezinden çıktıktan sonra ağrıları ve halsizliği oldukça artmıştı. Sedat annesinin bu halini gördüğünde üzülmeden edemiyordu. Okulda ya da işte çalışırken bile aklında sadece annesi vardı. Onu kaybetme korkusu sinsi bir yılan gibi bütün düşüncelerini zehirliyordu. Omuzunda ki yük her geçen gün artıyordu. Bir yanda annesinin hastalığı ilaçları, uyması gereken diyeti diğer yanda çocukların ihtiyaçları, evin giderleri...
Kerem abisi olmasa şimdiye kadar çoktan aç kalıp ölürlerdi. Ah şu annesine verdiği söz olmasa okulu bırakıp iki işte birden çalışabilirdi. Ama ne annesi ne de abisi buna izin vermemişlerdi. O yüzden sadece meyhanede kazandığı para onlara yetmiyordu. Başını kaldırıp şöyle b
