Elif hem korktuğu hem de artık onunla uyumaya alıştığı için her gece Kerem gelmeden uyuyamıyordu. Kapıdan gelen anahtar sesi ile heyecanla yerinden kalktı. Gülümseyerek kapıya yöneldiğinde genç adamın halini görerek olduğu yerde kaldı. Kerem hiç bir şey demeden yanından geçip odaya girdi. Elinde tuttuğu montunu rastgele sandalyeye atarak tekli koltuğa oturdu. Genç kız ne diyeceğini bilemiyordu. İlk defa Kerem'i bu kadar sinirli görüyordu. Bu durum onu oldukça tedirgin etmişti. Ne olduğunu sormaya korkuyordu. Elleri ile oynayarak ne yapacağını bilemeden öylece ayakta dikiliyordu.
“Bana gerçekleri anlatmana ihtiyacım var.” demişti Kerem sessizliği bozarak.
“Hakkında söylenen onca şey..” cümlesini tamamlamadan aklına gelen sözler ile ellerini saçlarına atarak sert bir şekilde çekiştirdi. El
