Gökyüzünde parlayan ay bile geleceğimden daha aydınlıktı ben ise onun gömülü olduğu karanlığa bağlıydım. Camın pervazına oturmuş saatlerdir gökyüzündeki ayı izliyordum uykum vardı ama bir yandan da uyumak istemiyordum sanki gözlerimi yumsam her şey daha güzel olacaktı ve ben uyandığımda yep yeni bir hayal kırıklığı yaşayacaktım.
Aklıma Ala’ya hamile olduğum zamanlar geldi, yaram o kadar derindi ki o bunu göremiyordu bile. Doğuma gitmeden saatler önce olanları düşündüğümde derince iç çektim, belki de ona en çok ihtiyacım olduğu andı.
1 Yıl 3 Ay Önce
Kolumdaki hastane serumu ile kocaman olmuş karnımla yatakta uzanırken sezeryan olacağım zamanı bekliyordum. Bebeğimin ciddi bir düşük riski vardı bu yüzden yataktan kalkamıyordum Mete’nin yanımda olmasını o kadar isterdim ki.
Korkuyordum hem
