Kimsenin ne dediğini ve düşündüğünü takmadığın zaman gerçektende çok tehlikeli bir özgürlük seviyesine sahip oluyorsun. Ben dünya yansa geçip bir köşede saçlarımı tarayacak rahatlığa sahip bir insandım sebebi ise kendi zekama güvenmem ve insanlara pabuç bırakmamamdan geliyordu sanırım.
Dışarıda ki oksijen israfı olan iğrenç insanlar eğer sadece kendi işlerine baksalardı dünya da kimsenin bir sorunu kalmazdı sanırım. Karşımdaki kadın gibi mesela benim işlerime burnunu sokmak yerine kendi işini doğru düzgün yapsa bu noktada olmazdık.
“Sana söyledim seninle anlaşmıyorum şimdi tabiri caizse buradan siktir git tatlım.”diye mırıldandığımda kafasını hafifçe eğip güldü ve bakışlarını bana çevirdi.
“Karaca Aksoy evde seni bekleyen iki çocuğun var öyle değil mi?”dediğinde bakışlarım parmağındaki
