Geçen dört ayda, Volkan’ın, annemin ve Sevilay’ın sevgisi ve sabrı beni hayata bağladı. Sağ tarafımdaki uyuşukluk azalmış, kolumu ve bacağımı yeniden kullanmaya başlamıştım. Yüzümdeki izler iyileşirken aynaya baktığımda, geçmişin acılarını değil, geleceğe dair umutları görebiliyordum.
Volkan’ın evin içinde benim için hazırladığı tutunacak yerlere güvenle adım atıyordum. Her adım, sadece bedenimin değil, ruhumun da iyileştiğinin bir işaretiydi. Küçük bir destekle yürümeye başladığımda, içimdeki gücü ve azmi yeniden keşfettim.
Annemin ve Sevilay’ın mutluluğu, her adımımda bana güç veriyordu. Volkan’ın gözlerindeki sevinç, bana dünyanın en büyük zaferini kazanmışım gibi hissettiriyordu. Onların desteği, iyileşmemin en büyük kaynağıydı.
Kızımın kahkahaları ise tüm yaralarımı sarıyordu. O ne
