15. BÖLÜM
579 Kelimeler
Yuvarlanmaya devam etti. Zemine ulaştığında belinde büyük bir ağrı ile acılar içinde bağırmaya başladı. Karanlığın içinden ona doğru gelen uzun karaltıyı gördüğü anda yerinden sendeleyerek kalkarak Nurhayat hanım'ın yanına gitti. Kız çocuğu Nurhayat hanım'ın yanındaydı.
"Oyala!" Diye bağırdı Gamze. Kız birden Uzun adamın üstüne atladı. Gamze ise odadaki bebekleri içinde oldukları çamaşır selesi ile alarak mutfağa koştu. Çok yavaşlamıştı, gözleri kararmaya ve başı dönmeye başladı. Kulakları ise eskisi kadar iyi duymuyordu. Mutfağa vardığında hemen ocağı ateşe verdi ve bebeklerden birini alarak ocaktaki ateşe tuttu.
Ateş bebekleri yakmıyordu..
Bir yandan bebekleri yakmaya çalışırken bir yandan da mutfağın kapısına bakıyordu. İçerideki sesler tamamen kesildi. Adam mutfağın kapısındaydı. Kapıdan eğilerek geçti ve Gamze'nin üstüne doğru yürümeye başladı, o sırada Gamze hala bebekleri yakmaya çalışıyordu. Adam iyice yaklaştığında can havli ile cebindeki makasa elini attı, makas yerinde değildi. Olması gereken yerde değildi. O an bir ağrı hissetti, belinin tam üst kısmında..
Elini ağrıyan yere götürdüğünde gerçeğin farkına vardı. Düştüğünde makas beline saplanmıştı. Bir anda makası yerinden çıkardı ve acı bir çığlık attı. hiç beklemeden saçından büyük bir parçayı kesti ve ocaktaki ateşe tuttuktan sonra bebeklerin üstüne attı. Artık bebekler yanmaya başlamıştı. Adam ise derinden gelen bir öğürtü ile oradan kaçmaya başladı. Bebeklerin önce saçları yanmıştı, tüm saçlar yandığında evdeki ses birden kesildi.
Gamze olduğu yere yığılıp kaldı, gözleri kapanmaya başlamıştı.. Aradan epey bir vakit geçti, gözlerine vuran ışık ile döndü hayata. Evde sağlık ekipleri vardı.
"Gamze hanım iyi olacak mı?"
Ses Cenk beye aitti. Sağlık ekiplerine sürekli sorular soruyordu. Gamze'yi yavaşça yerinden kaldırdılar. Sedye ile mutfaktan çıkardıktan sonra giriş holünden geçirdiler, bu olurken Gamze'nin gözleri Nurhayat hanımı arıyordu.
"Nurhayat hanım iyi mi?"
"O iyi Gamze hanım merak etmeyin."
Gamze göz ucuyla Nurhayat hanımı gördü, yanında ise kız çocuğu belkiyordu.
Gözlerini tekrar açtığında hastanedeydi, kalp cihazına bağlı halde. Kolunda serum iğnesi duruken yanında bir karartı olduğunu fark etti. Gözlerini biraz daha açtığında yanında annesinin durduğunu anladı.
"Anne?" Dedi. Sesi çok çıkmıyordu.
"Gamze!" Annesi bir an panikleyerek etrafına bakınmaya başladı daha sonra da elini tuttu.
"Geçti kızım geçti!"
"Ne oldu?"
"Evde düşmüşsün, makas beline saplanmış."
O an Gamze'nin yaşadıkları gözünün önünden geçmeye başladı.
"Sonra ne oldu?"
"Cenk beyi aramışsın can havli ile, hemen ambulans çağırmış oda. Bana da haber verdiler."
"Cenk bey nerede?"
"Burada kızım oda. Çok telaşlandı sana bir şey oldu diye, dur çağırayım."
Annesi Gamze'nin yanından kalktı ve odadan dışarı çıktı, dakikalar sonra Cenk bey ile içeri girdi. Cenk bey telaşlıydı aynı zamanda da soğuk kanlı.
"Gamze hanım nasıl hissediyorsunuz?"
"İyiyim Cenk bey, Nurhayat hanım nasıl?"
"Şuan oda hastanede Gamze hanım, yalnız... Neyse bunları iyileştiğiniz zaman konuşuruz olur mu?
Cenk bey tam kalkkıp yanından gidecekti ki Gamze onu birden bileğinden kavradı.
"Durun. Konuşmamız gerek."
Gamze annesine bir süre baktı ve ona odadan çıkmasını söyledi. Annesi odadan ayrıldığında Cenk beyin gözlerinin içine bakarak konuşmaya başladı.
"O evde bir şey var."
"Nasıl bir şey?"
"Kötü, çok kötü."
"Gamze hanım iyi misiniz?"
"Cenk bey o evde ne kadar yaşadınız?"
"Çok değil, on dört yaşıma geldiğimde evden ayrılıp okulun yurdunda kalmaya başladım."
"O zamana kadar evde garip bir şey hissetmediniz mi?"
"Hayır Gamze hanım. Ne demeye çalışıyorsunuz?"
"Cenk bey.. Önceki bakıcılar size hiçbir şey söylemedimi?"
"Ufak tefek şeyler anlattılar ama hepsi deli saçmasıydı."
"Deli saçması.."
"Efendim?"
"Deli saçması diyorsunuz."
"Peki benim yaşadıklarım?"
"Gamze hanım, yanlış anlamayın.. Annem darp edilmişti."
Gamze'nin gözleri birden açıldı.
"Benim yaptığımı düşünmüyorsunuz değil mi?"
"Polisler geldiğinde her şey açıklığa kavuşur Gamze hanım, siz dinlenmenize bakın."
Cenk bey arkasını dönüp giderken Gamze tekrar onu kolundan tutup kendine doğru çekti.
"Bodrum katında, betonun altına bakın."
- Yazar
