Annesinin yanında, kolunun altında uyuyakalan küçük Şehzade, Mısra yataktan kalktığı anda irkildi. "Anne?" dedi uykulu bir sesle. "Buradayım annecim..."
"Bu gece yanımda yatsan olur mu?"
"Ama bu konuyu konuşmuştuk oğlum. Herkes kendi yatağında yatacaktı değil mi?"
Hala gözleri kapalıydı ama annesinin kolundan tutmuş, salmıyordu. "Bir gece sadece..." dedi tüm masumluğuyla. "Sabaha konuşalım mı annecim? Şimdi uyu..." Cevap verememişti, çünkü çoktan uyku onu kollarının arasına almıştı. Kendi odasına geçen Mısra sabahlığını çıkartıp kenara koyarak yorgun argın bir şekilde yatağa attı kendini.
"İyi misin karım?" Gözleri kapanan Mısra, "İyiyim," dedi uykulu sesiyle, "Çok yorgunum sadece..."
"Bana ayıracak vaktin yok yani?"
"Aykut, lütfen..."
"İşte," dedi Aykut karısına sarılarak, "
