Jason elinde bir tepsiyle mutfaktan döndüğünde, hâlâ oturduğum koltukta hareketsiz duruyordum. İçine düştüğüm durumu düşünmekten ve ne yapacağımı bilememekten dolayı çaresizdim. Parmaklarımla kafa derime basınç uygulamayı ve beynimi rahatlatmayı denedim, ama boşunaydı. Tüm vücudum baştan ayağa uyuşmuş gibiydi.
Jason, hazırladığı tepsiyi önümdeki sehpaya bırakarak, göz ucuyla bana baktı. Bir tabakta dilimlenmiş peynir, diğerinde ise tuzlu krakerler ve bir fincan dolusu sıcak kahve vardı. Peynir ve krakerlere hiç dokunmadan, doğrudan kahveye uzandım. Güç almak istercesine iki elimle sımsıkı tuttuğum fincandan küçük bir yudum alıp güçlükle geriye yaslandım ve Jason eski yerine geçip, elindeki fincanının üzerinden bana bakana kadar onu izledim.
"Bir şeyler yemeyecek misin?" diye sordu bana.
