Ceren gözlerini açtığında sabah ışığı perdenin arasından süzülüyor, odanın taş duvarlarını altın rengine boyuyordu. Birkaç saniye boyunca nerede olduğunu hatırlayamadı. Sonra kafasını çevirdiğinde, göğsüne yaslanmış uyuyan Serdar’ı gördü.
Birlikte aynı yatakta, battaniyeye dolanmış, sanki yıllardır yan yana uyuyorlarmış gibiydiler. Ceren doğan güneşe bile saydırdı o an. “Bana ne ara evli üç çocuklu kadın itemi yüklendi bu oyunda ben anlamadım ki? Şu 2 günüm film olsa tvde gündüz kuşağında reyting rekoru falan kırardık herhalde. Adımıza Cer-dar diye fandom hesap açarlardı.”
Serdar, Ceren’in saçmalıklarını duyuyor muydu orası şüpheliydi işte.
Serdar’ın yüzü uyurken çok daha yumuşaktı. Sert çizgiler yoktu, sadece huzur vardı. Ceren gözlerini kısarak sırıtarak fısıldadı.
“Asker bey, uyan
