Serdar, iki büklüm bir şekilde dizlerinin üzerine çökerek acılar içinde kıvrandığında Ceren dar koridorda sallana sallana yürümeye devam ediyordu. “Aptal herif,” diye kendi kendine söylenmeye devam ediyordu bir de… Hiçbir şekilde susası yoktu. Serdar bunu sonuna kadar haketmişti.
Serdar ise duvardan destek alarak kalktı ve acısını sindirmeye çalışarak doğrulmaya çalıştı. Çok fena bir acıydı bu. Bunca senelik askerdi. Meslek hayatında bile canının bu kadar yandığını hatırlamıyordu. Napmıştı bu kız böyle? Ağzına sıçmıştı resmen. Hayatı gözlerinin önünden film şeridi gibi geçerken eline patlamış mısır vermişlerdi sanki… Öyle bir acıydı.
Serdar, gözlerinin karartısının geçmesini beklerken sendeleyerek Ceren’in arkasından gitmeye çalıştı. Daha yeni yeni anlıyordu ne kadar ileri gittiğini… O
