Tam üç ay...Koskoca üç aydır hala baba olacağıma inanamıyordum. Her gece Allah'a onlara bir şey olmaması için dua edip ,hiç ummadığım bir anda küçük kaçakları bana verdiği için de şükretmeyi unutmuyordum.Gözlerimi uykuya teslim etmeden önce düşlediğim tek şey o üç kaçağın ''baba'' diye seslenip boynuma atlamaları oluyordu.Ben... koskoca cihan ağa eline şeker tutuşturulan çocuklar gibiydim haftalardır.
Mutluydum. Olmadık yerde heyecanlanıyor, hiç olmadık yerlerde deli gibi gülüyordum. İş yerinde, evde, tarlada... Etrafımdakiler ne olduğunu anlamasa da ben kendimi biliyor ve anlıyordum. Baba olacaktım. O küçük kaçakların babası olacaktım. Dünya üstünde var mıydı bundan güzel bir şey.
İçim kıpır kıpır konağa geldiğimde aniden suratım düşmüştü. Nasılda unutmuştum Azra'nın eski evine gideceğ
